„Dwa przełomowe programy badawcze dowiodły, że obniżenie zaledwie o kilka stopni temperatury ciała u osób, które dostały zawału serca, znacząco zmniejsza prawdopodobieństwo wystąpienia uszkodzeń mózgu, a następnie zgonu” — donosi kanadyjska gazeta The Toronto Star. Badania przeprowadzone w pięciu krajach europejskich oraz w Australii pokazały, że łagodna hipotermia pomaga przywrócić sprawność mózgu. Temperaturę ciała osób, które po zawale zapadły w śpiączkę, natychmiast po przywiezieniu do szpitala obniżano do 33 stopni Celsjusza na okres od 12 do 24 godzin. Stosowano w tym celu zimne powietrze i okłady z lodu. Według kardiolog Beth Abramson ta niedroga i nieskomplikowana terapia „zmniejsza zapotrzebowanie mózgu na tlen, hamując jednocześnie procesy chemiczne powodujące obumieranie komórek mózgowych” — czytamy we wspomnianej gazecie. „Ochładzanie wydaje się tak skuteczne, że lekarze w Kanadzie, Stanach Zjednoczonych, Australii i Europie zalecają rutynowe stosowanie tej metody w leczeniu wszystkich pacjentów przywożonych do szpitala z zawałem serca”.

Co trzynasty mieszkaniec Wielkiej Brytanii jest uzależniony od alkoholu — podaje londyńska gazeta The Independent. Oznacza to, że alkoholizm jest „dwukrotnie częstszym zjawiskiem niż uzależnienie od narkotyków i leków razem wzięte”. W latach 1994-1999 liczba zgonów, które można bezpośrednio przypisać nadużywaniu alkoholu — w tym zgonów na skutek chorób serca, marskości wątroby i zatrucia alkoholowego — zwiększyła się blisko o 43 procent. Liczba wypadków spowodowanych przez nietrzeźwych kierowców wzrosła z 10 100 w roku 1998 do 11 780 w roku 2000. Alkohol jest też przyczyną śmierci co siódmej ofiary wypadku drogowego. Aż 60 procent pracodawców ma kłopoty z pracownikami, którzy piją zbyt dużo, a 40 procent osób popełniających brutalne przestępstwa robi to pod wpływem alkoholu. Eric Appleby, dyrektor państwowej instytucji zajmującej się problematyką nadużywania alkoholu (Alcohol Concern), powiedział: „Skala i zasięg tych zjawisk oraz ich wpływ na zdrowie, stosunki międzyludzkie i zawartość portfela, nie mówiąc już o kosztach ponoszonych przez instytucje publiczne, (…) uwydatniają naglącą potrzebę podjęcia skoordynowanych działań”.